آسمان تیره و تاریک و کدر بود در آن دم سحری داشت پر از غم سحری مثل محرم سحری تیره‌تر از هر شب تاریک و سیه‌تر ز سیاهی نه چراغی نه شهابی و نه ماهی در آن صحنۀ تاریک و در آن ظلمت یک دست فقط سوسوی یک تکه ستاره دل شب چشم نواز همگان بود در عالم و در این شب شب تاریک‌تر از شب و ز هر درد لبالب به صفی می‌گذرند ...